Çam ağacının altında bir delikanlıya ustasının nereye gittiğini sordum; ustasının şifalı ot toplamaya çıktığını söyledi.

O bu dağın içindedir; ama dağdaki bulutlar öyle derin ve yoğundur ki tam olarak nereye gittiğini genç de bilmez.

寻: Arayıp ziyaret etmek. 隐者: İnzivaya çekilmiş kişi. 遇: Karşılaşmak; 不遇, ziyaret edilmek istenen kişiyle görüşememeyi belirtir.

松下: Çam ağacının altı; soru ve yanıtın geçtiği yeri belirtir. 童子: Burada münzevinin yanındaki genç kişiyi belirtir; yalnızca buna dayanarak kesin kimliği, yaşı ya da adı saptanmamalıdır.

言：Söylemek，yanıt vermek。师：Üstat，aranmaya gidilen münzeviyi belirtir。采药：Şifalı ot toplamak。去：Gitmiş olmak，üstadın çoktan dışarı çıktığını belirtir。

只：Tam burada, yalnızca bu sınırlar içinde. 此山：Göz önündeki bu dağ; doğrulanabilecek bir dağ adı verilmemiştir.

云深: Dağdaki bulutların yoğun ve derin olması. 处: Bulunulan belirli yer. 不知处: Onun tam olarak nereye gittiğinin bilinmemesi; ona ulaşmayı sağlayacak bir dağ yolunun gösterildiği anlamına gelmez.

Başlık ve yazar atfı：Bu sayfa yaygın《寻隐者不遇》（Münzeviyi Arayıp Bulamamak）başlığını ve Jia Dao atfını kullanır。《全唐诗》eserinin 574. cildi şiiri Jia Dao altında verir，başlığın altına“一作孙革《访羊尊师》诗”（bir başka aktarımda Sun Ge’nin《Üstat Yang’ı Ziyaret》şiiri）notunu düşer；473. cilt ise《访羊尊师》başlığıyla Sun Ge altında verir，notta“一作贾岛诗”（bir başka aktarımda Jia Dao’nun şiiri）der。Bunlar aktarılan nüshalarda başlık ve yazarlığa ilişkin farklı görüşlerdir，yaygın atfa dayanarak yazılış yılı，ziyaretçinin yaşadıkları veya münzevinin hayatı kesinleştirilemez。

Okuma rehberi: Aranan kişi hiç görünmez; ancak çamın altındaki soru ve yanıtlar aracılığıyla onun dağdaki yaşamı giderek hissedilir hâle gelir. İlk dizede ziyaretçinin sorusu vardır; ardından gencin ustasıyla ilgili yanıtları art arda gelir: Önce şifalı ot toplamaya gittiği, sonra hâlâ bu dağda olduğu öğrenilir; son olarak yoğun bulutlar tam yerini yeniden gizler. Bu sayfa yaygın aktarımı izleyerek şiiri Jia Dao'ya atfeder; bununla birlikte 《全唐诗》, Bütün Tang Şiirleri'nde 《访羊尊师》, Üstat Yang'ı Ziyaret, başlığıyla Sun Ge'ye atfedildiği farklı görüşü de korur. Bundan hareketle doğrulanmamış bir yazılış yılı veya kişilere ilişkin öyküler eklenmez.

Beş karakterli dört dizeden oluşan bu şiir yalnızca yirmi karakterdir, ancak anlatısı belirgin biçimde ilerler. Çamın altında sorulan tek bir soru, ziyaretçiyi, genç çocuğu ve görünmeyen ustayı birbirine bağlar. “言师采药去”, yani “Ustam şifalı ot toplamaya gitti, der”, konuşmanın tamamını aktarmadan yalnızca en önemli yanıtı bırakır. Ziyaretçinin ardından nereye gittiğini sorması da son iki dizedeki yanıtlardan hareketle zihinde tamamlanır. Eksiltmeler şiire gelişigüzel kaydedilmiş bir kesit havası verir, fakat kişiler arasındaki karşılıklı konuşma bu yüzden kaybolmaz.

“只在此山中” sözü, yani “Yalnızca bu dağın içinde”, önce arama alanını daraltır ve umuda bir dayanak bulunmuş gibi hissettirir; hemen ardından gelen “云深不知处”, yani “Bulutlar derin, nerede olduğu bilinmiyor”, bu yakınlığı yeri belirlenemez bir duruma dönüştürür. Dağ uzaklara taşınmış değildir; o kişiyle karşılaşmak da mutlaka zor değildir. Aradaki engel, yalnızca yoğun bir bulut örtüsü ve o anki bilgisizliktir. Böyle bir son, sonuçsuz kalan ziyaretin burukluğunu korurken dağdaki yaşamın dışarıdan bakan gözlerce kolayca kavranamayacağı bir alan da bırakır. Çam ve şifalı ot toplama, okura sakin, tenha bir yaşamı düşündürebilir; ancak şiir, münzevinin ziyaretçiden bilerek kaçtığını söylemez, onun ölümsüz bir varlığa dönüştüğünü de anlatmaz. Kişi görünmez, manzara ve verilen yanıtlar kalır; gerçekleşmeyen buluşma, şiirin bıraktığı tadın kaynağı olur.