Rüzgâr ve Karda Gönül Dostu

[Giriş]

[Kıta 1]

Rüzgâr akşamı öyle savuruyor ki uzak dağlar seçilmiyor

Karın içinde hafif şarabımızı son damlasına dek içtik

Çalgı kutun hâlâ eski yolların yaralarını taşıyor

Ama parmak uçları hâlâ telleri çalarak yeri göğü aydınlatabilir

[Nakarat Öncesi]

Geçici bir soğuğun yüreğindeki ateşi kesmesine izin verme

İçten çaban için durup kalacak biri elbet çıkar

[Nakarat]

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Adını daha uzak kırlara doğru söyle

Yolculukta önce birinin senin için ışık yakması gerekmez

Sen de şarkınla geceyi biraz aydınlatabilirsin

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Dilerim bir sonraki buluşmada yeni bir bölüm duyarız

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Bunca yıldır hiçbirimizin yolu kolay olmadı

Eski bir giysi bile soğuk geceye karşı başını dik tutmalı

Sana verebileceğim pek çok şeyim yok

Yalnızca bu güven sözünü usulca yüreğine yerleştiriyorum

[Nakarat Öncesi]

Geçici bir soğuğun yüreğindeki ateşi kesmesine izin verme

İçten çaban için durup kalacak biri elbet çıkar

[Nakarat]

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Adını daha uzak kırlara doğru söyle

Yolculukta önce birinin senin için ışık yakması gerekmez

Sen de şarkınla geceyi biraz aydınlatabilirsin

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Dilerim bir sonraki buluşmada yeni bir bölüm duyarız

[Köprü]

Yoksulluk yüzünden kendini küçümseme

Sofra dağıldı diye bir zamanlar birlikte yürüdüğümüzden kuşku duymam

İlk ışık demeti solgun dağ sırtını aştığında

Lütfen unutma, burada hâlâ seni bekleyen dostların var

[Son Nakarat]

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Adını daha uzak kırlara doğru söyle

Yolculukta önce birinin senin için ışık yakması gerekmez

Sen de şarkınla geceyi biraz aydınlatabilirsin

Çalgının sesini bu kar fırtınasının ötesine taşı

Dilerim bir sonraki buluşmada yeni bir bölüm duyarız

[Kapanış]

Kardaki ayak izleri giderek uzaklaşıyor

Qin’inin sesi hâlâ parmak uçlarımı ısıtıyor