Markilik Unvanı Uğruna Yitirilenler

[Giriş]

[Kıta 1]

Kıvrımlı tütsü halka halka yanıyor

Öyle yoğun ki pencere tülünü bile örtüyor

Halka halka çiziyor

Kimsenin okuyamadığı bir kitap yazıyormuş gibi

Bütün öğleden sonra yazdım

Yine de yazamadı，onun dönmesi için bir sebep

[Nakarat Öncesi]

Yavru kırlangıçlar kanat çırpa çırpa gelir

Perdenin kenarına yuva kuruyorlar

[Nakarat]

Yine bir Qingming akşamı

Kavak tüyleri kar olup yağar, armut çiçeği bulutları sis olup açar

Dağ resimli paravan özleme giden yolu keser

Guguk kuşu sesi tükenene dek ötüyor

Güzel rüzgârı, güzel ayı paylaşacak kimse yok

Hepsini soyluluk unvanı peşinde koşmak erteletti

[Kıta 2]

Yeşil gölgeler gittikçe sık örülüyor

Kızıl taç yaprağı yağmuru basamakları hüzünle doldurdu

Bahar bavullarını topladı

Günden güne daha telaşla uzaklaşıyor

Daha Qingming yeni geçmişti

Nasıl olur da bahar şimdiden perdeyi kapatır

[Nakarat Öncesi]

Guguk kuşu dalın ucunda ötüyor

“不如归去” — “En iyisi eve dönmek”, sesi kuruyana dek ötüyor

[Nakarat]

Yine bir Qingming akşamı

Kavak tüyleri kar olup yağar, armut çiçeği bulutları sis olup açar

Dağ resimli paravan özleme giden yolu keser

Guguk kuşu sesi tükenene dek ötüyor

Güzel rüzgârı, güzel ayı paylaşacak kimse yok

Hepsini soyluluk unvanı peşinde koşmak erteletti

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Birine emanet edip yolladığım mektup

Denize batan taş gibi, yankısı bile belirsiz

Yaban kazlarından bir söz götürmelerini istiyorum

Yaban kazları da güneye dönüşün eski yolunu şaşırdı

İçimi dolduran bunca düşünce

İçini dökecek bir çift kulak bulamıyor

[Köprü]

O binlerce li uzakta

Geleceğinin ve ideallerinin peşinden koşarak

Beylik unvanına ve başvezirliğe yükselme düşüncesi

Yurdunu özleyen ayaklarını olduğu yere kilitledi

Ama burada kavak tüyleri kar gibi parlıyor

Armut çiçeği bulutları eskisi gibi düş misali yayılır

Rüzgârla ay kimseyi beklemez

O başını çevirdiğinde, ağacın bütün çiçekleri çoktan dökülmüştü

[Kıta 4]

Yine bir yılın Qingming günü

Kıvrımlı tütsüler birbiri ardına yanıp tükendi

Külleri tütsü kabına süpürüyorum

Sanki bir yılda biriken acıları süpürüp atar gibi

Gelecek yıl bu vakit

Dilerim tütsü küle dönmeden insan eve döner

[Son Nakarat]

Yine bir Qingming akşamı

Kavak tüyleri kar olup yağar, armut çiçeği bulutları sis olup açar

Dağ resimli paravan özleme giden yolu keser

Guguk kuşu sesi tükenene dek ötüyor

Güzel rüzgârı, güzel ayı paylaşacak kimse yok

Hepsini soyluluk unvanı peşinde koşmak erteletti

[Kapanış]

Tütsünün dumanı alacakaranlığa dağılıyor

Paravanın ardında，dönüşü bekleyen siluet tek başına duruyor