Bambudaki Çiy Duru Bir Sesle Damlar

[Giriş]

[Kıta 1]

Güneş bir anda batıverdi

Dağın ötesinde yalnızca soluk sarı bir iz kaldı

Havuzun yanındaki ay

Ne zaman oldu bilmem, doğu duvarına tırmanmış

Bir düşüşle bir yükseliş arasında

Yaz sıcağı tümüyle çekilir

[Nakarat Öncesi]

Saçlarımı salıyorum, artık bağlamıyorum

Pencereleri ardına kadar açtım, ferah ve aydınlıkta uzandım

[Nakarat]

Nilüferlerin rüzgârı yol boyunca belli belirsiz kokular getiriyor

Bambudan düşen çiy duru bir ses çıkarır

Çin'i çalmak için aldım, ama elim tellerin üzerinde durdu

Tek üzüntüm, kıymetini bilecek bir gönüldaşın gelmemesi

Böyle bir geceyi yalnız yaşamak da içimi boşlukla dolduruyor

Sen varken bütün bunlar daha bir yerli yerinde

[Kıta 2]

Bambu yatak kameriyeye konmuş

Rüzgâr dalga dalga lotus göletinden salınarak geliyor

Tepeden tırnağa kokuya bürünmüş

Oradan geçen herkes bakınmadan edemiyor

Bambu yapraklarındaki çiy

Taş basamaklara damlıyor, sesi duru ve berrak

[Nakarat Öncesi]

Böylesine duru bir manzaraya bir qin ezgisi yakışır

Ancak o zaman bu güzelliği boşa harcamamış olurum

[Nakarat]

Nilüferlerin rüzgârı yol boyunca belli belirsiz kokular getiriyor

Bambudan düşen çiy duru bir ses çıkarır

Çin'i çalmak için aldım, ama elim tellerin üzerinde durdu

Tek üzüntüm, kıymetini bilecek bir gönüldaşın gelmemesi

Böyle bir geceyi yalnız yaşamak da içimi boşlukla dolduruyor

Sen varken bütün bunlar daha bir yerli yerinde

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Kalkıp telli çalgımı almaya gidiyorum

Çalgının tellerini ince bir kırağı tabakası örtmüş

Tozu silip telleri akort ettim

Ezgiden yarım bir dize çalıp yeniden bastırdım, bırakmadan

Bu ezgi o yıllarda

Seninle birlikte kararlaştırdığımız ezgi bu

[Köprü]

Eski dostum şimdi nerede

Ayrıldıktan sonra, ikimiz de birbirimizden habersiz kaldık

Güzel şeyleri paylaşacak kimse yok

Ay ışığının boş bir gölete düşmesi gibi

Bu köşkü dolduran serinlik

Göleti dolduran bu güzel koku

Hepsi birikiyor, armağan edecek kimse yok

Bana da tek başıma yavaş yavaş tatmak kalıyor

[Kıta 4]

Uyumak mümkün değil

En iyisi gece yarısına dek oturup aya yoldaş olayım

Yarı uykuyla uyanıklık arasında

Lotus kokusunun içinden adımlayıp yanıma geliyorsun

Tıpkı o yıllardaki gibi

Yarım bıraktığım ezgiyi tamamlayışımı dinle, alkışla

[Son Nakarat]

Nilüferlerin rüzgârı yol boyunca belli belirsiz kokular getiriyor

Bambudan düşen çiy duru bir ses çıkarır

Çin'i çalmak için aldım, ama elim tellerin üzerinde durdu

Tek üzüntüm, kıymetini bilecek bir gönüldaşın gelmemesi

Böyle bir geceyi yalnız yaşamak da içimi boşlukla dolduruyor

Sen varken bütün bunlar daha bir yerli yerinde

[Kapanış]

Uyandığımda gün çoktan ağarmıştı

Bambuların çiyi hâlâ damlıyor, uzun uzun damlıyor