Yanshan'ın Beyaz Tüyleri

[Giriş]

[Kıta 1]

Zhulong soğuğun kapısında uyur

Ancak o gözlerini açınca gün ağarır

Ama buraya mum ejderhası Zhulong bile bakmaya üşenir

Kapının dışında yalnızca kuzey rüzgârı kaldı

On ikinci ayda Youzhou şehri

Kar bütün çatıları gömüyor

[Nakarat Öncesi]

Şarkı söylemeyi de gülmeyi de bırakıyorum

Kaşlarım çözülmeyen bir kederle çatıldı

[Nakarat]

雪花大如席，片片落轩辕台 — Hasır büyüklüğünde kar taneleri, birer birer Xuanyuan Terası'na düşüyor

Kuzey rüzgârı gökten öfkeyle uluyarak geliyor

Gün ışığı bu yöreye düşmeye yanaşmıyor

Beyaz tüylü oku toz kapladı

Ok hâlâ duvarda asılı, sahibi yok

Bu acıyı dindirmek rüzgârı ve karı dindirmekten daha zor

[Kıta 2]

Başkaları bana hep kapıya yaslanıp durmamamı söylüyor

Her uzaklaşan siluete tekrar tekrar baktım, o mu diye

O yıl kılıcını alıp sınır boyunu kurtarmaya gitti

Peleriniyle karda ilerlerken ne yiğitti

Bu okluğu geride bırak

Kaplan desenli altın süsler hâlâ parıldıyor

[Nakarat Öncesi]

Kimsenin dokunmadığı köşede

Örümcek ağları ok kılıfını kat kat mühürlüyor

[Nakarat]

雪花大如席，片片落轩辕台 — Hasır büyüklüğünde kar taneleri, birer birer Xuanyuan Terası'na düşüyor

Kuzey rüzgârı gökten öfkeyle uluyarak geliyor

Gün ışığı bu yöreye düşmeye yanaşmıyor

Beyaz tüylü oku toz kapladı

Ok hâlâ duvarda asılı, sahibi yok

Bu acıyı dindirmek rüzgârı ve karı dindirmekten daha zor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Haber getiren kişi kapıya geldi

Bir isim bir felakete dönüşüyor

O oka bir daha bakmaya cesaret edemiyorum

O kişi bir daha dönmeyecek

Onunla ne yapmalı şimdi

Bir ateş yakıp onu uğurlayalım

[Köprü]

Ateşin ışığında dönüp gülümsüyor

Hâlâ giderkenki o canlı hâliyle

Şu iki beyaz tüylü oku da yakıp bitirince

Yüreğimde de onlarla birlikte bir boşluk açılıyor

黄河捧土尚可塞 — Sarı Irmak bile avuç avuç toprakla tıkanabilir

İçimdeki acıya hükmetmek Sarı Irmak'ın suyundan daha zor

Gelecek yıl yine kar yağacak

Benim kışım artık değişmeyecek

[Kıta 4]

Artık o kapıya yaslanmayacağım

Kar ayak izlerini yeniden örtüyor

Evde geriye kalan şeyler

Anılar bir deniz kadar çok

Başkaları kışları birer birer atlatıyor

Benim takvimim bomboş bir sayfada durdu

[Son Nakarat]

雪花大如席，片片落轩辕台 — Hasır büyüklüğünde kar taneleri, birer birer Xuanyuan Terası'na düşüyor

Kuzey rüzgârı gökten öfkeyle uluyarak geliyor

Gün ışığı bu yöreye düşmeye yanaşmıyor

Beyaz tüylü oku toz kapladı

Ok hâlâ duvarda asılı, sahibi yok

Bu acıyı dindirmek rüzgârı ve karı dindirmekten daha zor

[Kapanış]

Yanshan'da kar hâlâ yağıyor

Parça parça yine Xuanyuan Terası'na düşüyor