Bambu ve Ay Sessiz

[Giriş]

[Kıta 1]

Bambu yaprakları ayak seslerini kat kat hafifletiyor

Taşın üstüne oturup tellere dokunarak çalgının sessizliğini aralıyorum

Gündüz bir türlü çözemediğim o meseleler

Buraya gelince şimdilik onları açıklamakta acele etmeye gerek yok

[Nakarat Öncesi]

Sonraki dizeyi bitirmem için beni sıkıştıran yok

Boş kalan yerleri rüzgâr sürdürecek

[Nakarat]

Ay söylenmemiş sözleri anlıyor

Avucuma bir parça duru ışık bırakıyor

Çin kanununun sesi koyulu açıklı bambu gölgelerinden geçiyor

Bir tur dolanıp yine yanıma geldi

İnsanın tek başına geçirdiği gece de şefkatle kucaklanabilir

Kendi nefesimin içinde yavaşça bir yuva kuruyorum

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Bazen usulca mırıldanıyorum bazen yalnız dinliyorum

Bir çiy damlasının yaprağın ucundan çimenlere düşüşünü dinle

Ormanın dışındaki dünyada daha nice ses var

Şu an yalnız bu serin esintiyi içimde saklarım

[Nakarat Öncesi]

Sonraki dizeyi bitirmem için beni sıkıştıran yok

Boş kalan yerleri rüzgâr sürdürecek

[Nakarat]

Ay söylenmemiş sözleri anlıyor

Avucuma bir parça duru ışık bırakıyor

Çin kanununun sesi koyulu açıklı bambu gölgelerinden geçiyor

Bir tur dolanıp yine yanıma geldi

İnsanın tek başına geçirdiği gece de şefkatle kucaklanabilir

Kendi nefesimin içinde yavaşça bir yuva kuruyorum

[Köprü]

Sessizliği hüzün diye açıklamak gerekmez

Her anı birilerinin alkışlaması da gerekmiyor

Kendime eşlik edip ay doğana dek oturmayı öğrendiğimde

Yarın kalabalığa daha dingin dönebileceğim

[Son Nakarat]

Ay söylenmemiş sözleri anlıyor

Avucuma bir parça duru ışık bırakıyor

Çin kanununun sesi koyulu açıklı bambu gölgelerinden geçiyor

Bir tur dolanıp yine yanıma geldi

İnsanın tek başına geçirdiği gece de şefkatle kucaklanabilir

Kendi nefesimin içinde yavaşça bir yuva kuruyorum

[Kapanış]

Çalgının telleri sustu bambuların gölgeleri hâlâ hafifçe sallanıyor

Bu huzuru özenle saklayacağım