Son Erik Çiçekleri Kokusunu Koruyor

[Giriş]

[Kıta 1]

Eski posta durağının dışındaki patika biraz bakımsız

Yıkık köprü adımlarımı yağmurun kıyısında bıraktı

Kimsenin gelip hatırımı sormasını göremedim

Ben de çiçeğimi akşamın en soğuk yerinde açıyorum

[Nakarat Öncesi]

Rüzgârla yağmur omuzlarımdan geçebilir

Ama içimdeki bahara benim yerime karar veremez

[Nakarat]

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Burada durmaya cesaret etmek için kimsenin onayına yaslanmıyorum

Düşse bile içten bir kokusu vardır

Sonradan gelen adımlara eşlik edip usulca uzaklaşıyor

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Tek dileğim bu ömrü özümü yitirmeden geçirmek

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Başka yerlerin çiçekleri güzel günlerin peşinden koşuyor

Geceleyin kendi dallarımın sesini duyuyorum

Doğuştan acıdan korkmaz değilim

Asıl korkum ilk seçtiğim yöne sadık kalamamak

[Nakarat Öncesi]

Rüzgârla yağmur omuzlarımdan geçebilir

Ama içimdeki bahara benim yerime karar veremez

[Nakarat]

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Burada durmaya cesaret etmek için kimsenin onayına yaslanmıyorum

Düşse bile içten bir kokusu vardır

Sonradan gelen adımlara eşlik edip usulca uzaklaşıyor

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Tek dileğim bu ömrü özümü yitirmeden geçirmek

[Köprü]

Dünya benden zihnimin açıklığını takas etmemi isterse

Ancak o zaman bana şen bir sofrada yer verecekse

Ben bu bir parça sadeliği korumayı yeğlerim

Şefkatimi de onu anlayanlara göstermek isterim

[Son Nakarat]

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Burada durmaya cesaret etmek için kimsenin onayına yaslanmıyorum

Düşse bile içten bir kokusu vardır

Sonradan gelen adımlara eşlik edip usulca uzaklaşıyor

Kendimi kanıtlamak için bahar rüzgârından medet ummam

Tek dileğim bu ömrü özümü yitirmeden geçirmek

[Kapanış]

Rüzgâr durunca toprakta bile kokudan bir iz kalır

Orası bütün yüreğimle var olduğum yer