Kadim Ovada Yeni Yeşillik

[Giriş]

[Kıta 1]

Kadim kırdaki bahar otları

Öbek öbek，yeşil bir kadifeye dönüşüyor

Onlar yıldan yıla

Sonbaharda kurur, ilkbaharda yeniden filizlenirler

Onları kimse ekmedi

Kendi başlarına, yemyeşil yaşayıp gidiyorlar

[Nakarat Öncesi]

Geçen kışın ıssız ovası

Bir yangın geçti, kıpkızıl bir kır ateşi

[Nakarat]

离离原上草，一岁一枯荣 — Ovada gür otlar uzanır, her yıl bir solup bir yeşerir

野火烧不尽，春风吹又生 — Kır yangınları tümünü yakamaz, bahar rüzgârı esince yeniden filizlenir

远芳侵古道，晴翠接荒城 — Uzağa yayılan kokulu otlar eski yolu bürür, güneşteki yeşillik terk edilmiş şehre uzanır

又送王孙去，萋萋满别情 — Yine uğurluyorum seni, gür otlar ayrılık duygusuyla dolu

Yanan ova, gelecek yıl yine yeşerecek

Otların rengi her yıl, yeni açılmış bir gökyüzü

[Kıta 2]

Kır yangını öylesine şiddetle geldi

Kara küller kapladı, bütün tepeleri

Herkes söyleyeceğini söyledi

Artık yeşerme ihtimali, hiç kalmadı diyorlar

Bahar rüzgârı bir gecede esip geliyor

Topraktaki filizler, hepsi irkilerek uyandı

[Nakarat Öncesi]

Sivri ot filizleri toprağı itiyor

Kara küller parça parça, alttan itilip gevşiyor

[Nakarat]

离离原上草，一岁一枯荣 — Ovada gür otlar uzanır, her yıl bir solup bir yeşerir

野火烧不尽，春风吹又生 — Kır yangınları tümünü yakamaz, bahar rüzgârı esince yeniden filizlenir

远芳侵古道，晴翠接荒城 — Uzağa yayılan kokulu otlar eski yolu bürür, güneşteki yeşillik terk edilmiş şehre uzanır

又送王孙去，萋萋满别情 — Yine uğurluyorum seni, gür otlar ayrılık duygusuyla dolu

Yanan ova, gelecek yıl yine yeşerecek

Otların rengi her yıl, yeni açılmış bir gökyüzü

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Uzaklardaki güzel kokulu otlar yayılıyor

Eski yola kadar sokuldu, taşların çatlaklarına yayıldı

Açık havada zümrüt yeşili kesintisiz uzanıyor

Issız surların dibinde, resimli bir paravan

Eski yoldan nice arabalar ve atlar geçti

Yalnız otlar her yıl, uğurlamaya gelir

[Köprü]

Bugün yine bir dostu uğurluyorum

Hangi yıl, yeniden kavuşabiliriz bilmiyorum

Atların nalları çayırı çiğniyor

Ayaklar altında ezilse de yeniden doğruluyor，sesini çıkarmadan

Kal demeye dilim varmıyor

Bırak otlar benim yerime, kendine iyi bak desin

Dostum sen de otlar gibi olmalısın

Hava ne kadar soğursa soğusun, sen yine sakince yeşer

[Kıta 4]

At uzaklaşıp gittikten sonra

Eski ova sessiz, bir rüya gibi

Yeniden çimenlerin üzerine oturdum

Gelecek baharın manzarasını, aralarında konuşmalarını dinliyorum

Gelecek yıl burası yine yeşerecek

Döndüğünde, yolu yine tanırsın

[Son Nakarat]

离离原上草，一岁一枯荣 — Ovada gür otlar uzanır, her yıl bir solup bir yeşerir

野火烧不尽，春风吹又生 — Kır yangınları tümünü yakamaz, bahar rüzgârı esince yeniden filizlenir

远芳侵古道，晴翠接荒城 — Uzağa yayılan kokulu otlar eski yolu bürür, güneşteki yeşillik terk edilmiş şehre uzanır

又送王孙去，萋萋满别情 — Yine uğurluyorum seni, gür otlar ayrılık duygusuyla dolu

Yanan ova, gelecek yıl yine yeşerecek

Otların rengi her yıl, yeni açılmış bir gökyüzü

[Kapanış]

野火烧不尽，春风吹又生 — Kır yangınları tümünü yakamaz, bahar rüzgârı esince yeniden filizlenir

Bu kırın otları, benim yerime sana bir süre eşlik etsin