Yeşim Sheng'in Soğuğu

[Giriş]

[Kıta 1]

Lotusların kokusu bütünüyle uçup gitti

Zümrüt yapraklar soldu，birer birer suyun yüzünde yüzüyor

Batı rüzgârı nereden

Getirdiği keder，su dalgalarında dönüp duruyor

Keder insana da bulaşıyor

Çiçek de insan da, aynı yıl yaşlandı

[Nakarat Öncesi]

Bakmayı artık sevmediğimden değil

Bir kez bakınca, acı bir kez daha çoğalıyor

[Nakarat]

菡萏香销翠叶残 — Lotusların kokusu uçmuş, zümrüt yaprakları solmuş

西风愁起绿波间 — Batı rüzgârında yeşil dalgaların arasından hüzün yükselir

Lotusla benim，yüzümüz birlikte soldu

Bu göleti dolduran güz manzarasına, bakmaya dayanamıyorum

小楼吹彻玉笙寒 — Küçük köşkte yeşim şeng durmadan çalınır, sesi soğuktur

Nice gözyaşı ve keder, hep korkuluğa yaslanıyor

[Kıta 2]

İnce yağmurun pencereye vurduğu gecede

Rüyam daha Jisai sınır geçidine varmıştı ki，yağmur onu böldü

Uyanınca elim yeşim sheng'e değdi

Bir solukta baştan sona çaldım, on parmağım da buz kesti

O sınır diyarı düşlerimde

Soğuğu elle tutulur, uzaklığı göz alabildiğine

[Nakarat Öncesi]

Şeng'in sesi sustuktan sonra

Geriye kalan sessizlik, yağmurdan da uzun sürüyor

[Nakarat]

菡萏香销翠叶残 — Lotusların kokusu uçmuş, zümrüt yaprakları solmuş

西风愁起绿波间 — Batı rüzgârında yeşil dalgaların arasından hüzün yükselir

Lotusla benim，yüzümüz birlikte soldu

Bu göleti dolduran güz manzarasına, bakmaya dayanamıyorum

小楼吹彻玉笙寒 — Küçük köşkte yeşim şeng durmadan çalınır, sesi soğuktur

Nice gözyaşı ve keder, hep korkuluğa yaslanıyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Nice gözyaşı yuvarlanıp geçti

Keder gözyaşlarından uzun, bugüne dek akıp geldi

Sayamıyorsam saymayı bırakırım

Korkuluğa yaslanıp, rüzgârın gözlerimi sızlatmasına bırakıyorum

Binanın aşağısındaki bu gölet

Geceleyin de，usulca yükselip yeniden sığlaşıyor

[Köprü]

Baharın görkemli zamanında

Gölet dolusu lotus, bir şölen gibi açmış

Ben de ömrümün baharındaydım

Güzel günlerin, hep taze kalacağını sanırdım

Bir batı rüzgârı esip geçince

Çiçekler soldu, insan da bitkin düştü

Böyle olacağını önceden bilseydim

O zamanlar, ne diye böylesine göz alıcı açtın

[Kıta 4]

Gece iyice derinleştikten sonra

Gözyaşları kurudu, yüzde tuz çizgileri kaldı

Gelecek yıl lotuslar yine açacak

Çiçekler yine açar, ben belki konağın önünde olmam

Şimdilik bu gecenin sheng çalgısını

Bir ezgi daha çal, biraz ısıtsa da kârdır

[Son Nakarat]

菡萏香销翠叶残 — Lotusların kokusu uçmuş, zümrüt yaprakları solmuş

西风愁起绿波间 — Batı rüzgârında yeşil dalgaların arasından hüzün yükselir

Lotusla benim，yüzümüz birlikte soldu

Bu göleti dolduran güz manzarasına, bakmaya dayanamıyorum

小楼吹彻玉笙寒 — Küçük köşkte yeşim şeng durmadan çalınır, sesi soğuktur

Nice gözyaşı ve keder, hep korkuluğa yaslanıyor

[Kapanış]

Yağmur dindi gök hafifçe aydınlandı

Göletin yüzeyinde, ince bir soğuk sis yükselir