Çünkü Gizli Bir Koku Geliyor

[Giriş]

[Kıta 1]

Kışın en soğuk o birkaç günü

Eski bir duvarın dışından geçiyorum

Duvarın köşesinde bir ağacın gölgesi var

Çırılçıplak, sanki bekliyor

Kimse onun bunu yapacağını düşünmemişti

Bütün bir kış boyunca biriken güzellikler

[Nakarat Öncesi]

Kuzey rüzgârı sokakları bile boşalttı

Oysa o tam bu vakti seçiyor sahneye çıkmak için

[Nakarat]

墙角数枝梅，凌寒把花开 — Duvar köşesinde birkaç erik dalı, soğuğa meydan okuyarak çiçek açar

Kimsenin alkışlamadığı yerde çiçek açıyor

Uzaktan bile yaklaşarak tahmin etmeye gerek yok

O, bir kar yığınının solgunluğu değil

Neye dayanıp böylesine kesin, hiç tereddütsüz söylüyorsun

Yalnız o belli belirsiz koku geldiği için

[Kıta 2]

Ne arı var ne kelebek

Tek seyircisi bir duvarı kaplayan yosunlar

Öyle büyük bir özenle çiçek açıyor

Sanki bütün bahar adına önceden sıraya girer

Soğuk onun başlangıç noktasıdır

Soğuk hiçbir zaman ona engel olmadı

[Nakarat Öncesi]

Gece kar yağdı

Sabah erkenden dünya yeni kesilmiş kumaş gibi bembeyaz

[Nakarat]

墙角数枝梅，凌寒把花开 — Duvar köşesinde birkaç erik dalı, soğuğa meydan okuyarak çiçek açar

Kimsenin alkışlamadığı yerde çiçek açıyor

Uzaktan bile yaklaşarak tahmin etmeye gerek yok

O, bir kar yığınının solgunluğu değil

Neye dayanıp böylesine kesin, hiç tereddütsüz söylüyorsun

Yalnız o belli belirsiz koku geldiği için

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Her zamanki gibi duvarın dışından geçerim

Gözlerden önce burun fark ediyor

Belli belirsiz bir koku

Soğuk rüzgârda，bir duyulup bir kaybolarak dolaşıyor

Ancak o zaman dönüp baktım

Karla çiçeğe dikkatle bak, hangisi hangisinin yerini alıyor

[Köprü]

Kar da beyaz çiçek de beyaz

Bir beyazı ötekinden ayıran duruşları

Kar güneşin gelip kendisini toplamasını bekliyor

Çiçek yalnızca onu anlayanın beğenisini bekler

Gözler sık sık yanılır

Koku ise dürüst bir çocuk

Kar, açmış çiçek kılığına girebilir

Ama o gizli kokunun, zerresini bile taklit edemez

[Kıta 4]

Yakamı kaldırıyorum

Duvar dibinde, gecikmiş bir hayranlık olup dikiliyorum

Birinin geldiğinden haberi yok

Yine de kokusuyla bir denize dönüşür

En güzel erdemler herhâlde hep böyledir

Sesini çıkarmıyor, kimsenin madalyasını da beklemiyor

[Son Nakarat]

墙角数枝梅，凌寒把花开 — Duvar köşesinde birkaç erik dalı, soğuğa meydan okuyarak çiçek açar

Kimsenin alkışlamadığı yerde çiçek açıyor

Uzaktan bile yaklaşarak tahmin etmeye gerek yok

O, bir kar yığınının solgunluğu değil

Neye dayanıp böylesine kesin, hiç tereddütsüz söylüyorsun

Yalnız o belli belirsiz koku geldiği için

[Kapanış]

Gelecek kış yine çiçek açacak

O belli belirsiz koku yine duvarı aşıp gelecek