Altın Kafeste Uzak Düşler

[Giriş]

[Kıta 1]

Revaktaki otlar bir mevsim daha büyüdü

Ama düşler hep daha uzaktaki şehir kapılarına kaçıyor

Papağan uzun geceyi öğrenip hafif bir sitemle taklit ediyor

Perdenin ardında kendi iç çekişimi duyuyorum

[Nakarat Öncesi]

Altın bir kilit ne kadar da göz kamaştırıyor

Ama gönlün özlediği mavi göğü yansıtamıyor

[Nakarat]

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Hâlâ büyüyen bir yüreği de kilitleyemez

Tel koparsa önce adını usulca söyleyeyim

İlk ses kendi suretini tanısın

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Dilerim bir daha uyandığımda güneş ışığının üstünde yürüyebilirim

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Ayazlı ay pencere kâğıdını berrakça aydınlatır

Ama çiy eksik yeri doldurup bir çembere tamamlamadı

Artık gösterişin özgürlüğün yerini tutmasını beklemiyorum

Sessizliğin tek karşılık olmasını da istemiyorum

[Nakarat Öncesi]

Altın bir kilit ne kadar da göz kamaştırıyor

Ama gönlün özlediği mavi göğü yansıtamıyor

[Nakarat]

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Hâlâ büyüyen bir yüreği de kilitleyemez

Tel koparsa önce adını usulca söyleyeyim

İlk ses kendi suretini tanısın

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Dilerim bir daha uyandığımda güneş ışığının üstünde yürüyebilirim

[Köprü]

Lütfen her canlının seçme hakkını geri verin

Sıcaklığı, girilip çıkılabilen girişte bırak

Biri bu cılız şarkıyı dinleyip anlamaya razı olduğunda

Böylece gerçek dünyaya bir adım daha yaklaşırım

[Son Nakarat]

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Hâlâ büyüyen bir yüreği de kilitleyemez

Tel koparsa önce adını usulca söyleyeyim

İlk ses kendi suretini tanısın

Altın kafes düşlerin uzağını hapsedemez

Dilerim bir daha uyandığımda güneş ışığının üstünde yürüyebilirim

[Kapanış]

Şafak sökerken eski perdeyi usulca indiriyorum

İçimdeki yol çoktan kapının dışına uzandı