Issız Vadide Kendiliğinden Kokan

[Giriş]

[Kıta 1]

Vadi fani dünyayı kapının dışında bırakıyor

Yağmur sızdıran saçağı sarmaşıklarla onarırım

İncilerin ışıltısı avucumdaki bir öğüne dönüştü

Bambu gölgeleri soğuk akşam boyunca yanımda durdu

[Nakarat Öncesi]

Geçmişteki adım usulca silindi

Ama bana ait bir iç aydınlığım hâlâ var

[Nakarat]

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Biri arkasını döndü diye de ışıltısını yitirmez

İhtişam incecik bir giysiye dönüştüğünde

Bu yüreğin hâlâ boyun eğmeyen bir yanıtı var

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Dilerim yarınımı kendim yazarım

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Dağ pınarı hâlâ yorgun yüzümü yansıtır

Rüzgârı ve ayazı suskun kaşlarımın arasına saklıyorum

Artık başkalarının kahkahalarıyla tartmıyorum

Hem el üstünde tutulduğum hem de hayal kırıklığına uğratıldığım o yıllar

[Nakarat Öncesi]

Geçmişteki adım usulca silindi

Ama bana ait bir iç aydınlığım hâlâ var

[Nakarat]

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Biri arkasını döndü diye de ışıltısını yitirmez

İhtişam incecik bir giysiye dönüştüğünde

Bu yüreğin hâlâ boyun eğmeyen bir yanıtı var

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Dilerim yarınımı kendim yazarım

[Köprü]

Kırılganlık da özenle sımsıkı kucaklanabilir

Bağımsız olmak, artık bir çift ele ihtiyaç duymamak demek değil

Biri bana eşitim olarak yaklaşmaya razıysa

Baharın yalnız geçmişte kalmadığına yine inanmaya hazırım

[Son Nakarat]

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Biri arkasını döndü diye de ışıltısını yitirmez

İhtişam incecik bir giysiye dönüştüğünde

Bu yüreğin hâlâ boyun eğmeyen bir yanıtı var

Çiçek açmak için kimsenin bakışına ihtiyaç duymam

Dilerim yarınımı kendim yazarım

[Kapanış]

Bambu yaprakları alacakaranlığın serinliğini benim yerime karşılıyor

Duru bilincimi kendi yönümde koruyorum