Söğüt Rüzgârı

[Giriş]

[Kıta 1]

Küçük tekneyi yaşlı ağacın gölgesine bağla

Yaşlı ağacın kökleri, bir el gibi tekneyi kucaklıyor

Ağaçların gölgesi tatlı bir serinlik taşıyor

Ağaç köklerinde yosunlar yumuşacık tüy gibi büyümüş

Tekne suyun üzerinde hafifçe sallanıyor

Uykuya dalmış bir beşik gibi telaşsız acele etmeden

[Nakarat Öncesi]

Kazayağı otundan asama dayanıp yavaşça yürüyorum

Bana destek oluyor, her adımda hafifçe sallanarak ağır ağır yürüyorum

[Nakarat]

古木阴中系短篷 — Yaşlı ağacın gölgesine küçük tenteli teknemi bağlarım

杖藜扶我过桥东 — Kazayağı sapından bastonum beni destekleyip köprünün doğusuna geçirir

Kayısı çiçeklerinin yağmuru giysime değiyor, ıslatacak gibi ama henüz ıslatmadı

吹面不寒杨柳风 — Yüzüme esen söğüt rüzgârı üşütmüyor

Ben de yarım günlüğüne kaygısız bir ihtiyar olayım

Bahar güzelliği bedava, tek bakır sikke istemiyor

[Kıta 2]

Köprünün doğusundaki tarlalar yeşerdi

Öylesine dizginsiz ve rahat bir yeşil

Kayısı çiçekleri bütün ağacı kaplamış

Pembemsi beyaz, dalların rüyasına düşmüş bulutlar gibi

Birkaç adımda bir duruyorum

Bakmaya gözlerim yetmiyor

[Nakarat Öncesi]

Yürürken ince bir yağmur başladı

Öyle ince ki insan bir çatı altına sığınmak istemiyor

[Nakarat]

古木阴中系短篷 — Yaşlı ağacın gölgesine küçük tenteli teknemi bağlarım

杖藜扶我过桥东 — Kazayağı sapından bastonum beni destekleyip köprünün doğusuna geçirir

Kayısı çiçeklerinin yağmuru giysime değiyor, ıslatacak gibi ama henüz ıslatmadı

吹面不寒杨柳风 — Yüzüme esen söğüt rüzgârı üşütmüyor

Ben de yarım günlüğüne kaygısız bir ihtiyar olayım

Bahar güzelliği bedava, tek bakır sikke istemiyor

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Yağmur giysilerime düşüyor

Giysimin eteği yağmura değdi, azıcık ağırlaştı

Şemsiye açmaya hiç gerek yok

Bırak üzerine sinsin, bu baharın armağanı

Havada kayısı çiçeği kokusu var

Yağmur damlaları bile biraz yoğun tatlılık taşıyor

[Köprü]

Rüzgâr söğüt korusundan geliyor

Yüzümü okşayışı sis gibi puslu

Soğuk değil, gerçekten soğuk değil

Öyle ılık ki içim yumuşuyor, gözlerim kızarıyor

Köprüde kıpırdamadan duruyorum

Bırakayım rüzgâr bütün varlığımdan geçsin

Yetmiş yılda ne çok yol yürüdüm

Sanki yeniden çocuk oldum

[Kıta 4]

Güneş biraz daha batıya kayıyor

Tekneye dönme vakti, alacakaranlık dalgalanmaya başladı

Köprünün doğusuna bir kez daha bak

Kayısı çiçeklerini söğütleri hep gözlerime sığdırayım

Doladığım palamarı çözerim

Kürek çekerken, yol boyunca akşam tapınağının çanını dinliyorum

[Son Nakarat]

古木阴中系短篷 — Yaşlı ağacın gölgesine küçük tenteli teknemi bağlarım

杖藜扶我过桥东 — Kazayağı sapından bastonum beni destekleyip köprünün doğusuna geçirir

Kayısı çiçeklerinin yağmuru giysime değiyor, ıslatacak gibi ama henüz ıslatmadı

吹面不寒杨柳风 — Yüzüme esen söğüt rüzgârı üşütmüyor

Ben de yarım günlüğüne kaygısız bir ihtiyar olayım

Bahar güzelliği bedava, tek bakır sikke istemiyor

[Kapanış]

Kayığın burnuna yapışan kayısı çiçeği yaprakları

Yol boyunca tapınak kapısının önündeki fenere dek eşlik ediyor