Sefer Giysisinde Memleket Düşü

[Giriş]

[Kıta 1]

Evden çıktığım gün eyer hâlâ parlıyordu

Hemşerilerim umutlarını heybeleme doldurdu

Sanırdım ki sancakların gösterdiği yer

Bir gün gençliğin ışığına bir yuva olabilecek

[Nakarat Öncesi]

Sonradan anladım gece yarısının boru sesini

Her haykırış birinin anasını babasını çağırıyor

[Nakarat]

Ordu sancağının dışında bir ad daha var

Ocak dumanı yükselen kapının önünde seslenilen

Eğer şan ve şeref eve dönüş yolunu örterse

Önce o elleri tutup eve götürmek isterim

Savaş sancağının ötesinde bir yürek daha var

Dileğim birinin sağ salim dönüp gitmesi

[Çalgısal Ara]

[Kıta 2]

Yirmi yıllık rüzgâr eyeri eskitmiş

Memleketteki kuyunun yanında artık ocak dumanı tütmüyor

Yüksek terastaki zafer şarkısı söylendikçe uzaklaşıyor

Bense geri dönemeyen yüzleri hatırlıyorum

[Nakarat Öncesi]

Sonradan anladım gece yarısının boru sesini

Her haykırış birinin anasını babasını çağırıyor

[Nakarat]

Ordu sancağının dışında bir ad daha var

Ocak dumanı yükselen kapının önünde seslenilen

Eğer şan ve şeref eve dönüş yolunu örterse

Önce o elleri tutup eve götürmek isterim

Savaş sancağının ötesinde bir yürek daha var

Dileğim birinin sağ salim dönüp gitmesi

[Köprü]

Sessizliği de cevap saymak istemiyorum

Madalyaların sırtımı bükmesine razı değilim

Dilerim rüzgârla kumun içinden geçmiş her çocuk

Uyandığında memleketini görebilsin

[Son Nakarat]

Ordu sancağının dışında bir ad daha var

Ocak dumanı yükselen kapının önünde seslenilen

Eğer şan ve şeref eve dönüş yolunu örterse

Önce o elleri tutup eve götürmek isterim

Savaş sancağının ötesinde bir yürek daha var

Dileğim birinin sağ salim dönüp gitmesi

[Kapanış]

Eski kılıcımı usulca sandığın dibine geri koyuyorum

Adımı eskiden olduğum kişiye geri veriyorum