Atlar Kişniyor, Rüzgâr Uğulduyor

[Giriş]

[Kıta 1]

Bir erkek dünyaya gelince

Hep erkenden soyluluk unvanı kazanmayı düşünüyor

Bin altın verip güzel bir eyer alıyor

Yüz altınla kılıcın kabzasını donattım

Mahalleli beni köyün çıkışına dek uğurluyor

Akrabalar yol kenarına toplanmış gülümsüyor

[Nakarat Öncesi]

Sabah Doğu Kapısı ordugâhına girdim

Akşam olunca Heyang Köprüsü'nü geçtim

[Nakarat]

Büyük sancak günbatımında yanıyor

Savaş atları kişniyor, rüzgâr uğulduyor

Parlak ay göğün ortasında asılı, ışık saçıyor

Asker buyruğu dağ gibi sarsılmaz, gece ıssız

悲笳数声动，壮士惨不骄 — Kamış borudan birkaç kederli ses yükselir, yiğitlerin yüzü hüzünlü, mağrur değiller

借问大将谁，恐是霍嫖姚 — Sorayım, bu büyük komutan kimdir, sanırım Huo Piaoyao'dur

[Kıta 2]

Saçları kırlaşmış olanlar başköşede oturuyor

Şarabın neşesi doruğa çıkınca nefis yemekler sunuldu

Genç bir delikanlı bana bir Wu kılıcı armağan etti

Gülümseyerek belime asıyorum onu

Askere çağrı belgesi geldi

Jimen'in asker davulları durmadan çalıyor

[Nakarat Öncesi]

Düz kumluğa on bin çadır kuruldu

Birliklerde yoklama yapılıyor, her cevap borazan sesine karışıyor

[Nakarat]

Büyük sancak günbatımında yanıyor

Savaş atları kişniyor, rüzgâr uğulduyor

Parlak ay göğün ortasında asılı, ışık saçıyor

Asker buyruğu dağ gibi sarsılmaz, gece ıssız

悲笳数声动，壮士惨不骄 — Kamış borudan birkaç kederli ses yükselir, yiğitlerin yüzü hüzünlü, mağrur değiller

借问大将谁，恐是霍嫖姚 — Sorayım, bu büyük komutan kimdir, sanırım Huo Piaoyao'dur

[Enstrümantal]

[Kıta 3]

Başkomutan gitgide kibirlenir

Öyle kibirli ki hükümdarı bile küçümsemeye cüret ediyor

Zafer sunan alaylar günbegün geliyor

Zafer şarkıları söylendikçe sesleri daha da yükseliyor

Sınır boyundakiler ses çıkarmaya cesaret edemiyor

Sözünü edenin önünde tek yol var: ölüm

[Köprü]

Yirmi yıl at koşturdum

Kazandığım askerî başarılar övünmeye değmez

Ama komutanlar gittikçe daha kibirli ve zorba oluyor

Kederden geceleri uyuyamıyorum

Ta ki Youzhou'nun zırhlı atlıları

Duman ve toz dosdoğru He ve Luo ırmaklarının eski yoluna savruluyor

Ancak o zaman anladım bu orduyu

Huzur ve refah çağını bütünüyle yakıp kül edecek

[Kıta 4]

Gece yarısının tenha patikasından yararlanıyorum

Gizlice evin olduğu yöne kaçıyorum

Köyün girişine vardığımda tan yeri yeni ağarıyordu

Köy öyle sessiz ki geriye yalnız yaban otları kalmış

Şans eseri kötü namdan kurtuldum

Yanımda gürültü eden çocuklarım，torunlarım yok

[Son Nakarat]

Büyük sancak günbatımında yanıyor

Savaş atları kişniyor, rüzgâr uğulduyor

Parlak ay göğün ortasında asılı, ışık saçıyor

Asker buyruğu dağ gibi sarsılmaz, gece ıssız

悲笳数声动，壮士惨不骄 — Kamış borudan birkaç kederli ses yükselir, yiğitlerin yüzü hüzünlü, mağrur değiller

借问大将谁，恐是霍嫖姚 — Sorayım, bu büyük komutan kimdir, sanırım Huo Piaoyao'dur

[Kapanış]

Memleketimdeki köy boşaldı

Düşlerimde hâlâ atlar kişniyor rüzgâr uğulduyor