ฟังฝนเคียงตะเกียงหนึ่งดวง

[ท่อนนำ]

[ท่อนร้อง 1]

ฝนฤดูเหมยโปรยเบา ๆ บนกระเบื้องหลังคา

แสงสลัวลอดจากหน้าต่างทุกบ้าน

หมากสีดำขาววางอยู่ข้างมือ

เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามตั้งชิดหน้าต่าง

[ท่อนก่อนฮุก]

นัดกันว่าคืนนี้จะมานั่งสักพัก

เสียงกบร้องครั้งหนึ่งดังข้ามสระมา

[ท่อนฮุก]

จุดโคมไว้ดวงหนึ่ง ฟังเสียงฝนทอดยาว

วางกระดานหมากไว้รอจนค่ำคืนเย็นลง

แขกยังไม่มาถึงหน้าประตู

สะเก็ดไส้ตะเกียงร่วงเบา ๆ ลงบนโต๊ะ

[ท่อนร้อง 2]

หญ้าเขียวริมสระเปียกแล้วเปียกอีก

เสียงกบร้องเป็นระลอกล้อมรอบสระน้ำ

ลมพัดม่านไม้ไผ่ไหวเบา ๆ

ฉันเงยหน้ามองไปข้างประตู

[ท่อนก่อนฮุก]

คนที่นัดหมายยังไม่มา

ที่ได้ยินยังคงเป็นเสียงฝนทอดยาว

[ท่อนฮุก]

จุดโคมไว้ดวงหนึ่ง ฟังเสียงฝนทอดยาว

วางกระดานหมากไว้รอจนค่ำคืนเย็นลง

แขกยังไม่มาถึงหน้าประตู

สะเก็ดไส้ตะเกียงร่วงเบา ๆ ลงบนโต๊ะ

[ดนตรีบรรเลง]

[ท่อนร้อง 3]

น้ำชาเย็นแล้ว ก็เติมอีกนิด

เก้าอี้ว่างตรงข้ามสะท้อนแสงตะเกียง

ลูบตัวหมากข้างมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า

รอจนเลยเที่ยงคืน ก็ยังไร้สุ้มเสียง

[ท่อนเชื่อม]

บางทีเธอยังเดินอยู่ระหว่างทาง

บางทีเธออาจหลบฝนใต้ชายคา

ฉันวางคำถามที่อยากถามลงก่อน

ฟังเสียงสะท้อนของน้ำในสระอย่างเงียบงัน

[ท่อนร้อง 4]

หมากดำหมากขาววางอยู่ข้างกระดาน

ปลายนิ้วเคาะเกิดเสียงแผ่วเบา

ไส้ตะเกียงจับเป็นดอกไฟเล็ก ๆ

ร่วงลงข้างโต๊ะ แสงหม่นไปชั่วครู่

[ท่อนฮุก]

จุดโคมไว้ดวงหนึ่ง ฟังเสียงฝนทอดยาว

วางกระดานหมากไว้รอจนค่ำคืนเย็นลง

แขกยังไม่มาถึงหน้าประตู

สะเก็ดไส้ตะเกียงร่วงเบา ๆ ลงบนโต๊ะ

[ท่อนจบ]

ตะเกียงยังสว่าง ฝนยังคงตก

แสงเรื่อรางตลอดคืนคงอยู่ข้างหน้าต่าง