เรื่องราวในบทกวี
เงาตะเกียงริมหน้าต่างตะวันตก
คู่หวูจี๋ · สร้างสรรค์ด้วย AI · ชีวิตสังคมแนวจีนโบราณ · จบแล้ว · 1 บท · อ่าน 8 ครั้ง
อวี๋จ้าวซ่อนค่าเดินทางกลับบ้านไว้ในพื้นรองเท้า รอแสดงที่ซางผิงรอบนี้เสร็จ ก็จะขายตัวหนังตะลุงเก่า นำเงินไปพบภรรยาที่ไม่ได้อยู่พร้อมหน้ากันมาสองปี ฝนฤดูใบไม้ร่วงตกตลอดคืน บนจอกำลังขับร้องเรื่องคนไกลบ้านที่กลับมาพร้อมยศศักดิ์ ใต้เวทีมีคนถามว่า มีละครที่กลับบ้านได้แม้ไม่ร่ำรวยหรือไม่ จู่ ๆ ก็มีเสียงไม้หักจากชายคาด้านหลัง รังไหมฤดูใบไม้ร่วงของหกครัวเรือนกำลังถูกน้ำที่สูงขึ้นคุกคาม ส่วนตัวหนังเก่าชุดที่นัดส่งมอบไว้แล้วนั้นกลับโดนฝนแม้แต่นิดเดียวไม่ได้
ผลงานนี้สร้างสรรค์โดย AI โดยได้แรงบันดาลใจจากจินตภาพในบทประพันธ์《夜雨寄北》ของหลี่ซางอิ่น ตัวละครและเหตุการณ์ล้วนเป็นเรื่องแต่ง เล่าด้วยบรรยากาศจีนโบราณในโลกสมมติ มิใช่การแปลเรียบเรียงบทกวีต้นฉบับหรือชีวประวัติของกวี
พื้นที่แสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น…
อยากพูดอะไรบ้าง?เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น →