เรื่องราวในบทกวี
เสียงที่หลงเหลือในฝนพรำ
คู่หวูจี๋ · สร้างสรรค์ด้วย AI · เรื่องผจญภัยโศกเศร้าแนวจีนโบราณ · จบแล้ว · 1 บท · อ่าน 2 ครั้ง
ตะเกียงหน้าศพสวี่เหอยังไม่ดับ ถงซวงก็อุ้มพิณที่ควรถูกฝังไปพร้อมนางออกมาแล้ว ซู่อวี่เป็นพิณที่นางใช้เวลาขัดแต่งถึงสามปีกว่าจะเสร็จ แล้วอยู่คู่สวี่เหอมาอีกสิบเจ็ดปี นางไม่ยอมเชื่อว่าเสียงสุดท้ายของมันจะถูกกำหนดด้วยคำสั่งเสียเพียงประโยคเดียว ฝนยามค่ำเร่งให้น้ำลำธารตะวันตกสูงขึ้น ป้ายดำงดข้ามฟากพลิกอยู่ริมฝั่ง สามีของสวี่เหอก็ตามมาถึง บนตักนางมีพิณ ท้ายเรือยังมีเชือกอีกเส้นที่ไม่ได้แก้
ผลงานนี้สร้างสรรค์โดย AI โดยได้รับแรงบันดาลใจจากจินตภาพในบทกวี《滁州西涧》(ลำธารตะวันตกแห่งฉูโจว) ของเหวยอิ้งอู้ ตัวละครและเรื่องราวล้วนเป็นเรื่องสมมติ ใช้การเล่าเรื่องแนวจีนโบราณในโลกสมมติ มิใช่การแปลดัดแปลงบทกวีต้นฉบับหรือชีวประวัติของกวี
พื้นที่แสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น…
อยากพูดอะไรบ้าง?เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น →